Beş vakte yeşeren kutsal orman
Yaprak yaprak ellerim
Yapışmış aşk atının gök yelesine
Pamuk sularında ak-pâk ellerim…
Öylesine insan ve Müslüman ki
Öylesine dost, öylesine can ki
Ve öylesine yakın ki
Allah’a, adak ellerim…
Her sabah kaktığımda turfanda
İki esrik ak kuğudur abdest sularında
Kelle sökmeye başlar iman tarlamda
Başak başak ellerim…
Yalan yok, korku yok, kin yok
Döküldü dünyanın ham cümbüşüne
Sonsuza kol atmanın düşleri
Bayrak bayrak ellerim…
Anaç keklik gibi kızgın yatanda
Yüreğimin üstüne üstüne
Besmele göynüğüdür Kur’ân tutanda
Sanki tutmaz öper, dudak ellerim…
Beş vakte yeşeren kutsal orman
Dal budak yaprak ellerim
Vığıl vığıl ışıklarla konuşur
Cümle kötülükten uzak ellerim…
Bahaettin KARAKOÇ (Ay Şafağı Çok Çiçek- Beyan Yay. İstanbul / 1998) |
| | |
Allah’ım, yıldızlara ağız ver, dil ver;
Benimle konuşsunlar...
Göz kırpıp durmasınlar uzaklardan
Akşam çayında
Şeker gibi eriyip tükenmesinler bardağımda
Hepsini tanımak,
Hepsiyle konuşmak istiyorum.
Allah’ım, güneşe göz, kirpik ve kaş ver
Kendi ateşiyle kendini pişirmesin...
Gücünü biliyorum, gururunu da
Bir de yüreği olsun
Ve de şarkılara yatkın bir dili,
Sesini duymak istiyorum.
Allah’ım, dağları uykuyla tanıştır,
Benim gibi düş görsünler, hayâl kursunlar
Dört mevsim güzeldir bütün dağlar
Bir de konuşsalar, şiir yazsalar
Bir dilleri var da ben mi anlamıyorum
Allah’ım, dağlarla konuşmayı nasip et bana
Rızanla eş değer bilişmek istiyorum.
Allah’ım, denizlere cemalinle yansı
Sevgiyi tanısın kıyılarla öpüşürken
Her can
Hem nigarı tanısın hem de nigarendeyi
Gökteki galaksilerle doldur içimi
Dinimle tatlandır yeryüzünü
Dilimle kanatlandır diller coğrafyasında
Her yere ulaşmak istiyorum.
Allah’ım, dualarımı bereketlendir
Ve hep gülümse...
Beni duyduğunu biliyorum.
Bahaettin KARAKOÇ | |
Yâr elinden aldığım bir çiçeği,
Hâlâ bir albümde saklar dururum.
Aylar, yıllar geçti yârden haber yok,
Kuru bir çiçeği koklar dururum…
Taşa yazdım ayrılığın adını
Taş yitirdi hayatının tadını
Katık yapar hoş günlerin yâdını
Boş koyduğu yeri yoklar dururum…
Bir seslensem dökülecek sırçalar
Gönül kuşum ufukları fırçalar
Bir araya gelsin diye parçalar
Bir varı bir yoğa ekler dururum…
Göçtü hayâl dünyamızın çatısı
Ne doğusu kaldı, ne de batısı
Belki budur kaderin en kötüsü
Yâr suç işler, bense aklar dururum…
Öldü desem biliyorum, ölmedi,
Kavilleştik ben geldim o gelmedi,
Mühlet bitti, bende mecal kalmadı,
Hâlâ gelir diye bekler dururum.
Bahaeddin KARAKOÇ (Ihlamurlar Çiçek Açtığı Zaman / Ayışığında Serenatlar – Sıla Kitapları / İstanbul -2001 |
| | | | | |
Yorum (4)
Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!
4 yorum yazılmıştır
Yazan:isimsiz |
Tarih: 2007-11-28 12:30:15
Konu: huzuru ruh ülkesi
dün radyoda çok sevdğim ama kime ait olduğunu bimediğim IHLAMURLAR ÇİÇEK AÇTIĞI ZAMAN şiirini dinledim ve beni gerçekten mest etti. SONRA ŞİİRİN BAHAEDİN KARAKOÇA AİT OLDUĞUNU öğrendim ve sabah kahvaltısından sonra ilk işim diğer şiirlerinize bakmak oldu.bütün şirleriniz çok güzel.....
Bağlantı »
Yazan:isimsiz |
Tarih: 2007-11-28 12:26:24
Konu: huzuru ruh ülkesi
dün radyoda çok sevdğim ama kime ait olduğunu bimediğim IHLAMURLAR ÇİÇEK AÇTIĞI ZAMAN şiirini dinledim ve beni gerçekten mest etti. SONRA ŞİİRİN BAHAEDİN KARAKOÇA AİT OLDUĞUNU öğrendim ve sabah kahvaltısından sonra ilk işim diğer şiirlerinize bakmak oldu.bütün şirleriniz çok güzel.....
Bağlantı »
Yazan:isimsiz |
Tarih: 2006-05-30 16:38:51
Konu: kelimeler kifayetsiz
ne denır bılmıorumkı sadece türkiye sızın gıbı bı saire ev sahipliği yaptıgı için çok sanslı.. saolun we hep war olup bizi bırakmayın,bizi şiirlerinsiz komayın olur mu? çok tesekkürler...
Bağlantı »
Yazan:
reybah |
Tarih: 2006-03-21 05:12:24
Konu: :-)) Ne diyebilirim ki:-)))))
Bu dizelerinizi ve duanızı, sabah ezanını dinleyerek okudum...
Ne diyebilirim ki, en içten bir kocaman bir "sağolun" demekten başka....
Sağolun sayın Karakoç....
Bağlantı »